Występowanie Morinda Citrifolia

„Morinda Citrifolia (z rodziny Ruiaceas) występuje na wyspach południowego Pacyfiku – na Tahiti i wyspach przynależących do Tahiti (wyspach wchodzących w skład Polinezji Francuskiej) oraz w kilku innych rejonach tropikalnych. Tahiti położone jest w klimacie niesłychanie sprzyjającym rozwojowi bogatej flory. Ze względu bogactwo występujących tu form życia zwane bywa „rajem na ziemi”.

Średnia roczna temperatura na Tahiti waha się w okolicach 26 stopni Celsjusza. Duża wilgotność oraz żyzna gleba wulkaniczna, bogata w minerały i substancje odżywcze sprzyja wegetacji roślin. W tym niemal idealnym środowisku rośnie drzewo noni wydając owoce o znanych od wieków i docenianych przez medycynę tradycyjną właściwościach.

Roślina ta występuje w stanie dzikim, lecz przez wzgląd na swoje właściwości lecznicze jest również uprawiana. Dorosłe drzewo Morinda Citrifolia dorasta do wysokości 5 metrów. Wydaje owoce zwane potocznie przez Tahitańczyków „nono”. Na świecie większą popularność zyskała sobie jednak nazwa „noni”. To właśnie napęczniałe bulwy owoców noni są surowcem, z którego powstaje sok noni.

Rosnąca popularność soku z noni

Sok z noni zawsze miał specjalne miejsce w medycynie tradycyjnej Tahiti lecz na świecie zaczął zyskiwać popularność od 1995 roku. Najpierw w Stanach Zjednoczonych, potem w Azji. Dopiero niedawno zawitał do Europy, a tym samym i do Polski. Wzrost popularności noni oraz szerzące się zeznania o jego właściwościach sprawił, że zainteresowały się tą rośliną instytucje naukowe. W ostatnich latach badania nad noni prowadzi kilka ośrodków naukowych m.in. Instytut Badań nad Rakiem Uniwersytetu Hawajów, Centrum Nauk o Zdrowiu Uniwerstetu Stanowego w Luizjanie / USA oraz Narodowy Instytut Medycyny Komplementarnej i Alternatywnej (NCCAM) / USA.